کتاب تربیت بدون فریاد اثر هال ادوارد رانکل نشر جهان کتاب

تربیت بدون قشقرق اثری‌ست که نگرش شما را نسبت به آنچه تاکنون درباره‌ی فرزندپروری شنیده‌اید، تغییر می‌دهد. دنیل جی سیگل و تینا پین برایسن در این کتاب به شما کمک می‌کنند کودکتان را به‌روشی آکنده از احترام و دلگرمی تربیت کنید. این کتاب در لیست پرفروش‌ترین‌های نیویورک تایمز قرار دارد. درباره‌ی کتاب تربیت بدون قشقرق معمولاً والدین در مواجهه با بدرفتاری‌های کودک خود راهکارها‌ی عطوفت‌آمیز گوناگونی را در پیش می‌گیرند. آن‌ها تشنه‌ی به‌کارگیری روش‌هایی هستند که بتوان به‌مدد آن‌ها روی رفتار نامناسب فرزندشان تاثیر بگذارند، اما در بسیاری از موارد از اعمال تغییر بر کودک خود ناامید می‌شوند. در کتاب تربیت بدون قشقرق (No drama discipline) رویکرد تازه‌ای را در این خصوص خواهید آموخت. دنیل جی سیگل (Daniel J Siegel) و تینا پین برایسون (Tina Payne Bryson) به شما می‌آموزند در فرآیند مغز کودک خود تغییراتی ایجاد کنید که بتواند تاثیر بلندمدتی را بر مهارت‌های عاطفی و اجتماعی او در زمان حال و آینده بگذارد. در این مسیر حتماً با چالش‌هایی مواجه خواهید شد که ممکن است شما را سردرگم کنند. فراموش نکنید که در چنین مواقعی‌ست که ارزش به‌کارگیری روش تربیتی شما دوچندان می‌شود. چراکه با تغییر نگرش خود می‌توانید موقعیت‌های آکنده از خشم، ناامیدی و تنش را به فرصتی برای ارتباط با فرزندتان و شکل دادن به عملکرد ذهنی او تبدیل کنید. آنچه در فصل‌های گوناگون این کتاب خواهید خواند شامل بازاندیشی در باب تربیت، مراحل تکامل مغز و نقش آن در تربیت، برقراری ارتباط موثر با کودک، برخورد انعطاف‌پذیر در عین قاطع بودن و... می‌شود. در پایان لازم است تصور آرمان‌گرایانه‌ی خود را نسبت به والد بودن فراموش کنید و بدانید در این مسیر چیزی به نام والد بی‌نقص وجود ندارد، بلکه مهم این است که اشتباهات خود را شناسایی کنید. کتاب تربیت بدون قشقرق با هدف ترمیم روابط شما با کودکتان نوشته شده و درحقیقت به کودک شما فرصتی برای مواجهه با موقعیت‌های دشوار زندگی و شکل‌گیری مهارت‌های جدید می‌دهد. این اثر اخیراً با ترجمه‌ی شادی حامدی آزاد، از سوی نشر نون منتشر شده است. نکوداشت‌های کتاب تربیت بدون قشقرق دنیل جی سیگل و تینا پین برایسون، به والدین کمک می‌کنند تا کودکانشان را به‌شکل متمرکز آموزش دهند و با آن‌ها ارتباط برقرار کنند. (Publishers Weekly) سرشار از بینش‌های جذاب... ارزش خواندن را دارد. (Parents) ایده‌های موجود در کتاب در بسیاری از شرایط به ما کمک می‌کند تا بتوانیم آرام بگیریم، همدلی داشته باشیم و سپس به روشی سازنده به نگرانی‌های خود بپردازیم. بنابراین کتاب حاضر چه برای کمک به کودکان و چه رهبران جهان و گروه‌های بزرگ‌تر موثر است. این کتاب از همان صفحه اول مرا گرفت و رها نکرد. (Lawrence J. Cohen) با برجسته کردن پیوند جذاب بین رشد عصبی کودک و نحوه‌ی واکنش والدین نسبت به رفتار نادرست، یک نقشه‌ی راه موثر برای مقابله با تنش‌های موجود ارائه می‌دهد. (Wendy Mogel) کتاب تربیت بدون قشقرق مناسب چه کسانی است؟ اگر آموزگار یا درمانگر هستید و شغلتان در ارتباط با رشد و سلامت کودکان است، رویکرد این کتاب برای دانش‌آموزان، بیماران و مراجعان شما موثر خواهد بود. این اثر را به همه‌ی والدینی که نسبت به تربیت فرزند خود حساس هستند نیز پیشنهاد می‌کنیم. با دنیل جی سیگل و تینا پین برایسن بیشتر آشنا شویم دنیل جی سیگل متولد 1957 و استاد روانشناسی بالینی در دانشکده پزشکی UCLA است که مدیریت اجرایی انستیتوی میندزایت را بر عهده دارد. او دانش‌آموخته‌ی رشته پزشکی از دانشکده پزشکی هاروارد است و تحصیلات پزشکی‌اش را در همان دانشگاه در زمینه‌ی آموزش به کودکان و روانپزشکی کودک، نوجوان و بزرگسال ادامه داد و مدرک کارشناسی ارشد خود را دریافت کرد. وی مدتی به عنوان یک پژوهشگر ملی تحقیقات سلامت روان در UCLA خدمت کرد و سال‌ها موضوع «تعامل خانواده با تأکید بر چگونگی تأثیر تجربیات دلبستگی بر احساسات، رفتار، حافظه اتوبیوگرافیک و روایت» را بررسی کرد و به پژوهش پرداخت. تینا پین برایسن، فارغ‌التحصیل دانشگاه بیلور با مدرک دکترا و نویسنده مشترک با دنیل سیگل در دو کتاب پرفروش نیویورک تایمز است که هریک به ده‌ها زبان ترجمه شده‌اند. او بنیانگذار و مدیر اجرایی یک مرکز بالینی چند رشته‌ای در کالیفرنیای جنوبی‌ست. دکتر برایسون کنفرانس‌ها و کارگاه‌های آموزشی متعددی را برای والدین، مربیان و پزشکان در سرتاسر جهان برگزار می‌کند و اغلب با مدارس، مشاغل و سازمان‌های دیگر در تعامل است. در بخشی از کتاب تربیت بدون قشقرق می‌خوانیم در جست‌وجوی چرایی بودن معنایش این نیست که هر بار موقعیتی تربیتی پیش می‌آید، باید از کودکمان بپرسیم «چرا این کار رو کردی»، چون واقعیت این است که اغلب اوقات این پرسش بیشتر از آنکه نشان‌دهنده‌ی کنجکاوی ما باشد نشان‌دهنده‌ی قضاوت و عدم پذیرش از سوی ماست. به‌علاوه بچه‌ها مخصوصاً کوچک‌ترها گاهی اصلاً نمی‌دانند چرا ناراحت‌اند یا چرا فلان کار را کرده‌اند. بینش شخصی و آگاهی آن‌ها از اهداف و انگیزه‌های خودشان هنوز خیلی پرورش‌یافته نیست. به همین علت توصیه‌ی ما این نیست که درباره‌ی چرایی رفتار از کودک بپرسید، بلکه پیشنهاد می‌کنیم خودتان در جست‌وجوی چرایی باشید. یعنی سؤال «چرا؟» را در ذهن خودتان مطرح کنید، اجازه بدهید کنجکاوی‌تان محرکتان شود و فکر کنید رفتار فرزندتان در آن موقعیت خاص از کجا سرچشمه گرفته است. گاهی رفتاری که باید بررسی و تصحیح بشود به‌اندازه‌ی تزیین کردن در و دیوار با ماتیک یا مسخره‌بازی‌های توی توالت بی‌خطر نیست. گاهی فرزندمان تصمیماتی می‌گیرد که منجر به خراب شدن وسایل، جراحتِ اعضای بدن یا آسیب به روابطش با دیگران می‌شود. در این شرایط جست‌وجوی چرایی مهم‌تر هم می‌شود. لازم است کنجکاو باشیم که چه چیز موجب شد فرزندم موقع عصبانیت چکش را پرتاب کند، بچه‌ی دیگری را هل بدهد یا ناسزا بگوید. فقط پرداختن به بدرفتاری کافی